|
|
Biografie.
Hallo, mijn naam is
Joan van Haarlem,
ik
ben geboren op 29 december 1985 en woon in Culemborg.Op mijn vijfde levensjaar voegde ik mij bij een kinderkoor en al snel werd
duidelijk dat ik ontzettend
veel van zingen hield. Iedere week ging ik er me veel plezier naar toe.
Soms traden we zelfs op en
dan genoot ik zichtbaar. Rond mijn veertiende begon ik mezelf wel wat oud
te vinden voor een
kinderkoor dus stopte ik en ging vervolgens op zangles een paar
dorpen verderop waar ik naartoe
ging tot mijn achttiende jaar. Terwijl ik begon met zangles mocht ik ook
op bezoek bij Emile Hartkamp.
Via hem kwam ik terecht bij Wim de Vries en daar nam ik in een mum van
tijd het nummer:
Als een kind op.
Ook al werd er veel positief gereageerd, helaas kwam er geen gevolg. |
|
 |
|
|
 |
|
En toen werd ik gebeld
door een vriend van mijn vader. Hij had op de radio
gehoord dat de TROS
opzoek
was naar zangers en zangeressen voor een
nieuw tv-progamma. Hij gaf mij
een adres waar ik een cd-tje naar toe
kon sturen. Zonder enige verdere
informatie stuurde ik mijn cd-tje toe.
Na enkele weken wachten werd ik
gebeld of ik auditie wilde komen doen.
Natuurlijk wilde ik wel en ging er
met volle moed naartoe !
Ongeveer driehonderd mensen deden mee en voordat ik het wist zat ik
bij de
laatste veertig kandidaten.
Omdat ik in eerste instantie niet wist
dat het alleen om het levenslied
ging en ik op dat moment vond dat ik er
nog te weinig van afwist, aangezien ik de jongste was, had ik niet veel
vertrouwen in het feit dat ik wel eens bij de laatste acht zou kunnen
zitten.... |
|
En ja
hoor, tijdens de laatste ronde die ook zou worden uitgezonden werd al snel
duidelijk dat ik bij de laatste acht kandidaten zat.
Die periode maakte ik van alles mee waarvan ik vroeger alleen kon dromen.
Per helikopter vervoert worden naar het REM-eiland in de Noordzee, slapen
in luxe hotels, ontzettend veel bekende Nederlanders ontmoeten en optreden
op tv onder leiding van Ernst Daniel Smid. Hierbij ben ik als zevende
geëindigd waar ik ontzettend trots op ben.
|
|
 |
|
 |
|
Toen werd het even stil. Het gewone
leventje ging weer verder en alle
indrukken moest ik nog verwerken.
Een artiest die bij de laatste veertig
zat vroeg of ik bij hem op zijn
Cd-presentatie wilde optreden en dat deed ik met alle gevolgen van dien !
Daar liepen mensen
( Martin Bouwmans en Hans van Seggelen )
die wel
geïnteresseerd waren in mij ! Eindelijk was het zo ver.
Na veel
nadenken en overleggen waren we het met elkaar eens.
Ik mocht een cd
opnemen. Na een half jaar van iedere week hard werken,
100 km van mijn
huis vandaan, is het dan zo ver.
Mijn cd is een feit........ |
|
|
|